SUSMAK HANGİ MAKAMDIR

ISSIZ BİR BEKLEYİŞ

Perşembe -Kategori: siir

 

 

          Saklanacak bütün kuytulukları denedim.

Hani görsen hayra yormayacağın düşleri de.

Öfkelenecek-sevinecek-unutulacak ne varsa da.

Seneler hep hızlıydı.

Sen oldukça usul ve yavaş…

Daha dündü sanki; serindi sabahtı.

Saçları ıslak bir bahar düşmüştü havaya.

ben çıkmaz sokaktaydım, sen yeşil ne varsa onun ardında.

ben mi çok yaşlanmıştım artık, seneler mi hızlıydı,

bir çırpıda geçip gittin.

Ben öylece bakakaldım ardından birde  sokak .

Şimdi düşünüyorum da sen gerçekten var mıydın ?

Bahar sahi miydi ?

o sokak hala orda mı ? bilmiyorum.

Sen gidiyordun artık.

İçinde çocuksu endişeli bir korku.

Bağıra çağıra gürültüler içinde,

Seni sakladığım ne varsa yok oluyordu.

Yakıp kıyısız limanlara yüreğimi,

kirlenmişliğin denizlerine atıyordun

Çok uzak mıydı gözlerim sanki,

içindeki beni görmüyordun

Oysa; güneş sıcağına yanıp, canıma kasteden böğürtlen kışı başlarıydı.

Kardelen bekliyordu mevsim.

Kuşlar çoktan göçmüştü

Evlerine dönmüştü madenciler,

yaşım yirmiyi çoktan geçmişti.

Başka çıkmıyordu fotoğraflarda artık resimlerim…

 

Kime neydi ki  artık bir martının hüznünden.

Kırılmış dal unutabilir miydi,

yere düşmüş yaprağının acısını.

Bunu kimse bilemedi.

Felaket öyküleri sığdı işte kısacık hayatıma.

Kuru çiçek kokulu kağıtlara kırmızı kalemli sınırlar çizdim .

Üzgündüm..

Bir çok kez gitmek  istedi benden “ben” bile,  

sen; hep inatla gitmedin….

 Acı mordu, bazen kızıl ama hep sol yakadaydı sızı..

Bir üstlenseydi geceler  yoksunluğumu,

seferberlik ilan ederdi zenginliğim sabaha..

Küf kokan sandıklara kilitleyip,

sana yaşattıklarımı,

belki bulabilirdim kaybettiğim mektupların,

kanat çırpan beyaz kuşlu pullarını…

Hep söylendikçe eskidi senli yanım

Öbür yanımda bir koca hiçlik.

İki dakika düşün;

Dünyanın ne zaman varolduğunu hesapla.

Ben yeni sayılmazdım.

Bir şeyler  kalacak benden sana,

istemesen de artık zor, bu böyle.

Çünkü keşkeler biriktirdim sana, 

şiirler ve kekre vakitler…

Hepsini alacak, saklayacak yerin yok, biliyorum.

    Toz bulutu sokaklarda yağmurun düştüğü yer kadar susuyorum..

 

            Şimdi ipi kopmuş bir uçurtman hüznü kadar,  sana ve hayata dargın yaşıyorum…

        

 

 

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

1 yorum yazılmıştır