SÖZSÜZ ROMANS
Cuma -: siir
|
Sözsüz bir romans gibi, karnaval gürültüleri ekliyorum gülüşüme.. canım yanıyor. Sen; gülleri dile düşüren, güllerin çığırtkan hüznünü gözlerime ver.. yosunlaşmış bir taşın rengini özlerken döktüğü gözyaşı kadar soğuk sabrım kederimi bulutlara, seyrimi hoyrat uzaklara sal düşürüp deli yangınları yüreğine yurt özlemleriyle dön gurbetinden İki gözümün nuru diyeceğim “hoş geldin”… Göze göz, cana can, tutku ve aşk senfonileriyle Damarlarımda kuşatılmış şehirler, azgın ağular dökerken bahçeme, asırlar geçecek belki; sen geleceksin….. Yalansız belki. Hiç yoksun… Ateşsin belki gül”sün . dikensin, ekmeksin su”sun. Bilmiyorum. geleceğin bir günün, en güzel ihtimalini saklıyorum takvimlerde Şimdi bir mimoza yak senden yetiş günün son vapuruna karşı kıyısına geç bu aşkın.. |
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
« Önceki -
